Als er één ding is dat 2007 ons het afgelopen jaar leerde, dan is het wel dat de hype rond WEB 2.0 niet louter een internet gebeuren is, maar veeleer een verandering voorspelt in tal van tradiotionele opvattingen over evenveel fenomenen in onze maatschappij. Een goede beschrijving van deze evolutie kan je nalezen in Wikinomics ,een boek dat de sociale en economische impact van Internet 2.0 kadert in een historisch en maatschappelijk perspectief.
Maar terwijl Wikinomics vooral bericht over de voordelen van WEB 2.0, haar innovatieve kracht, haar goedkoper en sneller productieproces, de openheid naar ideeën en de vrijheid van kennis (zowel in de betekenis van gratis als die van toegankelijkheid), zijn er anderen, als Andrew Keen , die precies het tegenovergestelde willen beweren. Met andere woorden : de discussie is in 2007 naar de oppervlakte gekomen. Daar waar ze tot voor kort nog gevoerd werd in de wandelgangen van software huizen bespreekt men de thema’s nu in wetenschappelijke tijdschriften als EOS en zal ze, zo meen ik, het komende jaar opduiken in tal van varianten.
Eerder al heb een poging ondernomen om een soort mind map te maken over voorbeelden van Wikinomics. Zonder hier meteen een mening over geven leek het me boeiend om de veranderende tendensen op te volgen en een beetje te documenteren. Met het verschijnen van het boek van Don Tapscott en de bijhorende website leek dit opzet echter een beetje voorbijgestreefd en wil ik me meer naar specifieke marges richten als bijvoorbeeld de gevolgen hiervan voor ( e-) het bestuur, de nood aan innovatie en het vertrouwen in kennisdeling.
Ik noem dit brain spotting op de digitale snelweg.
